Nog meer tuin op Rammekenshof.
Dit klinkt misschien vreemd alsof er nog een tuin op Rammekenshof zou zijn, maar wat we hiermee bedoelen is dat er behalve de genoemde en beschreven borders nog veel meer is. Het houd niet op bij deze borders. Er is rond de boerderij een tuin in een cottageachtige stijl. Hier hebben we niet veel veranderd wat de lijnen en structuur betreft. We hebben hier vooral de boel aangekleed. Veel meer bloemen en struiken.Veel meer kleur en gezelligheid.
Rozen en hortensia's rond het huis. Aan de muren van de schuur klimrozen als Paul's Himalayan Musk, Albertine, Pink Cloud, Meg en Mme Alfred Carriere. En enkele clematissen helpen mee de boel op te fleuren. Rond het kasje staan altijd bloeiende planten en grote potten met kuipplanten. In de kas staat een schitterende druif, de Frankentaler, welke elk jaar weer een prachtige oogst geeft. In dit kasje werd in het begin bijna driekwart van de vaste planten opgekweekt. Nu nog wel veel maar omdat de tuin nu gevuld is wordt dit wat minder.
Natuurlijk kweken we de eenjarigen ook zelf op. En elk jaar starten we hier de Hanging Baskets welke we vullen met plug-plantjes. Zodoende kunnen met Koninginnedag de baskets naar buiten. Deze baskets dragen bij aan de cottagesfeer. Ook de veranda is een wezenlijke bijdrage aan de gezellige tuin achter het huis. Vele bezoekers hebben hier bij hitte of regen een heerlijk plekje kunnen vinden. Maar ook wijzelf zijn hier vaak te vinden.
De rotstuin.
Net in het begin van de tuin is er aan de linkerkant een kleine rotstuin. Misschien is dat een groot woord voor dit stukje en is het meer een verzameling van klein blijvende planten die een zeer goede drainage nodig hebben. Dit vinden ze dan ook in dit verhoogde bed. Door onze liefde voor de bergen wilde we dit soort planten ook een plekje geven. Net naast dit tuintje is een terrasje waar we genieten van de avondzon.
De schaduwtuin.
Voor we bij de boomgaard komen kunnen we de schaduwtuin in. Dit kleine stukje was toen we hier kwamen het enigste stukje tuin waar schaduw was. Hier hebben we een fijne plek voor schaduwliefhebbers. Varens, Helleborus, euonymus, Camelia, Hosta in pot (slakken) en nog enkele soorten. Vanuit dit stukje kan je doorlopen de grote tuin in en kom je bij de roze rode border de tuin binnen.
De boomgaard.
Rechts van het huis is een boomgaard. Deze was hier al toen wij kwamen en wij hebben er nog wat meer soorten bijgezet. Appels, peren, pruimen, kweepeer, perzik en moerbei zijn de soorten die hier staan. De boomgaard is omsloten met een windsingel. De knotbomen worden regelmatig ingekort om zo voor voloende licht te zorgen. Ook staat er een vijgenstruik. Inmiddels is deze door de milde winters van de afgelopen jaren uitgegroeid tot een struik van vier meter in doorsnede. Ook is hier een mooie notenboom te vinden. Voor de voorraad planten, die ook een plekje nodig heeft, hebben we een plekje gemaakt. Achter de rabarber en naast de bramen. Het gazen hek hebben we maar laten begroeien met klimrozen. Rosa Guirlande d'amour, Etoile de Hollande en een gele klimmer. Achter de boomgaard bevind zich de groentetuin. Behalve groente kweken we hier de eenjarigen die we volop plukken voor de boeketten in huis en tuin. Er staan hier ook rozenen vaste planten, maar van deze knippen we naar hartelust.
De Blauw-Witte Border.
Langs de groentetuin hebben we nazomer 2007 een nieuwe border gemaakt. De oude border was een verzameling van gekochte planten die hier lekker konden doorgroeien tot ze nodig waren en groot genoeg om te delen zodat we grotere groepen konden maken. Nu is het een Blauw Witte Border. Het verschil met de Zilver-Blauw-Witte border is dat hier veel meer vaste planten zijn verwerkt en de border niet wordt onderbroken door grote bomen of heesters.
De Bospassage.
Gaan we de groentetuin uit komen we nog een fruitkooi en hazelnotenhaag tegen. Dan komen we bij de bospasage. Dit is een strook tuin over de hele breedte. Het is een natuurlijke afscheiding tussen het eerste deel van de tuin en het deel daarachter. In deze strook staan veel bomen (best wel veel bijzondere) en struiken. De vaste planten zijn veelal kortlevend of zelfzaaiers. Als deze in de toekomst verdwijnen is dat niet erg. De bomen en struiken gaan steeds meer schaduw geven zodat de plantkeuze gaat wijzigen. De bodembedekkers als Vinca en Pachysandra, beginnen zich al goed uit te breiden.
De Bostuin.
Dan komen we bij de Bostuin. Een vreemde naam voor een tuin die de eerste jaar zonovergoten was. Maar nu de windsingel, die we als eerste hebben geplant, voller gaat worden krijgen we steeds meer schaduw en door de stuiken erachter krijgt het steeds meer een bosachtig karakter. Ook hier is de plantkeuze aan het wijzingen naar steeds meer schaduwplanten. Maar veel planten verrassen ons door te laten zien dat ze best veel schaduw kunnen verdragen.
De Windsingel.
De windsingel die we net noemden hebben we als eerste geplant. Om de westen en noorder wind uit de tuin te houden zijn er ruim 1200 struikjes weggeplant. Samen met de brede grasstrook aan de buitenkant beslaat die ongeveer 3000 meter. De grasstrook laten we ruig doorgroeien maar we maaien er wel een wandelpad in zodat we buitenom kunnen wandelen. Doordat we hier niet veel 'tuinieren' kan de natuur in de windsinel zijn gang gaan, wat vorig jaar zomer bleek toen we de Breedbladige Wespenorchis tegen kwamen. We hebben in de windsingel twee keer een paadje gemaakt om zo op verschillende plekken de tuin in of uit te kunnen gaan. Kom je zo de tuin binnen is het steeds weer een verrassing hoe de tuin is vanaf dat punt.
Het grote grasveld.
Zo kom je ook op het grote grasveld. Bij de laatste uitbreiding kwamen we tot de coclusie dat je niet de hele tuin vol kan zetten met borders. Het zou niet mooi zijn en het zou te veel werk worden. Voor het ruimtlijke effect is het onmisbaar gebleken. Er staan een paar bomen en dit gaan er in de toekomst nog wat meer worden. En misschien komt er nog een waterelement. Er is ook een treurwilg. Heerlijk om de ruimte te hebben om deze boom aan te planten en groot te laten worden. Een bankje eronder en klaar. Aan de achterkant tegen de windsingel aan is doordat daar altijd met de tractor werd gereden een soort brede geul ontstaan. Hier worden verschillende heesterrozen en struiken geplant. Zo krijgt de windsingel een kleurige voorgrond. Hoewel de tuin meestal van voor naar achter wordt bekeken (logisch) is het zicht van achter naar voren in onze beleving ronduit fantastisch. Prachtig hoe de tuin zich ontvouwt vanaf het grasveld met de blik naar de boerderij over de beplanting van de prairietuin, de wintertuin en zo verder.
Natuurlijk is er nog veel meer te vertellen over de tuin en zijn verschillende onderdelen. Er zou een boek over geschreven kunnen worden. In het boek Welkom in de Walchersche Tuinen van Annemarie Priemis is over Rammekenshof een hoofdstuk gewijdt. Als u de tuin nog beter wilt leren kennen en het allemaal met eigen ogen in het echt wilt zien, kom dan gewoon kijken. Vanaf de lente tot de herfst is de tuin op diverse dagen open en kunt u naar hartelust meegenieten van datgene waar wij dag in en dag uit van mogen genieten. Tot ziens.
Willeke en Ruud Verschuur.